การได้พบ ได้เจอ บางสิ่งบางอย่าง
เหมือนโชคชะตานำพาเราให้ได้ไปเจอสิ่งๆ นั้น
อย่างน้อยก้อทำให้คนเราได้มีความสุขกับสิ่งที่ได้พบ

การลาจากก้อเช่นกัน เหมือนพรหมลิขิตที่กำหนดไว้
ทำให้ต้องโศกเศร้าเสียใจ เพราะความผูกพันที่ได้พบกัน

พรุ่งนี้ (1 พฤษภาคม 2552) เป็นวันที่เราต้องจากสิ่งๆ หนึ่ง
แม้จะได้พบกันไม่นานก้อตาม นั้นก้อคือ
"เจ้าบอส" สุนัขพันธุ์โกเด้น รีทีฟเวอร์ ที่เราเอามาเลี้ยงไว้ที่บ้าน
ตอนนี้มันก้อโตประมาณ 10 เดือนได้แล้วสินะ เราเอามาเลี้ยงไว้
ตั้งแต่ 1 เดือนได้ ตอนเล็กๆ มันก้อซนมากจนต้องผูกไว้ พอโตมาหน่อย
ก้อยังต้องผูกมันไว้ตลอดเวลา ซึ่งเราก้อสงสารมันมาก
ทั้งที่ก้อพอจะมีบริเวณให้มันวิ่ง แต่ด้วยสาเหตุต่างๆ
ที่ทำให้ไม่สามารถปล่อยมันได้เลย จนกระทั่ง ทางสุดท้ายที่ต้องทำ
คือให้มันไปมีความสุขกว่าที่มันจะได้อยู่ที่นี่ ได้เป็นอิสระ ได้วิ่งเล่น
ถ้ามันไปอยู่ที่บ้านใหม่ของมันแล้ว จะมีความสุขกว่าอยู่ที่นี่มาก
เราก้อดีใจกับมัน แม้ในใจของเราจะรู้สึกผูกพัน ไม่อยากให้มันจากไป
แต่เราก้อทนไม่ได้ที่จะเห็นมันต้องทรมานไปกับเราด้วย
เราขอให้ที่แห่งนี้ เป็นที่จดและจำ ความทรงจำดีๆ ที่เรามีให้มันตลอดไป
เราขอให้มันไปเจอเจ้าของที่ดีกว่าเรา รักมันมากกว่าเรา
ดูแลมันได้ดีกว่าเรา เราคงจะคิดถึงมันมาก

ลาก่อน "บอส" เพื่อนยาก